Ga naar de inhoud
Home » Over mij

Over mij

Deze pagina is nog niet helemaal klaar, maar er wordt hard aan gewerkt. Kom binnenkort weer even langs dan ben ik vast een stukje opgeschoten en staat hier wat meer informatie

Hallo mijn naam is Alice van der Sluis. Ik ben de eigenaresse van Genius Wellness. Jarenlang heb ik geworsteld met ernstige gezondheidsproblemen, dat al in mijn puberteit begon. De eerste aanleiding van mijn gezondheidsklachten was een onfortuinlijke aanrijding met een bromfietser toen ik 15 jaar oud was. Een jonge vent die net als ik op weg naar school was reed mij aan waardoor ik met een klap met mijn hoofd op de stoeprand terecht kwam en daarbij een schedelbasisfractuur opliep. Dit bleek achteraf het begin te zijn van een lange reis waarin ik de meest vreemde symptomen en klachten ervaarde, een reis waarin ik zowel hulpvrager als hulpverlener werd. Een reis waarin ik zoekende was, zoekend naar de oorsprong van mijn meest vreemde klachten en zoekend naar een manier om deze klachten en problemen op te lossen. Maar vooral werd het een reis op zoek naar mijzelf, de zin van het leven en het al dan niet bestaan van God. Een tocht die nu al ruim 35 jaar voortduurt, een tocht die niet alleen door dalen ging, maar ook over bergen.

Tijdens mijn zoektocht heb ik veel geleerd en ontleerd. In de betekenis van carrière werd ik eerst Verpleegkundige en heb ruim twaalf jaar gewerkt in de oncologische zorg in zowel het Ziekenhuis Centrum Apeldoorn als in het Rijnstate in Arnhem. Tijdens deze periode ging mijn eigen gezondheid steeds meer achteruit wat zich uiteindelijk manifesteerde als ME/CVS. ME/CVS is volgens de website van MECVS Nederland een niet-aangeboren, chronische en complexe multisysteemziekte. De ziekte gaat gepaard met immunologische, neurologische en cognitieve stoornissen, slaapafwijkingen en een verstoorde functie van het autonome zenuwstelsel. 

Toen ik jaren geleden deze diagnose kreeg in het RadboudUMC in Nijmegen werd dit niet zo omschreven en werd ik doorverwezen naar het Kenniscentrum Chronisch Vermoeidheidsyndroom om daar Cognitieve gedragstherapie te volgen. ME/CVS werd gezien als een ziektebeeld dat “tussen je oren zit”. Hoewel ik de therapie met alle gevolgen van dien wel heb gevolgd – mijn klachten werden alleen maar erger – geloofde ik er helemaal niks van. Ik was toen al van mening dat het probleem neurologisch was en de bizarre symptomen een oorsprong hadden in het zenuwstelsel. Mijn ervaring als (oncologie)verpleegkundige en mijn ervaring als ME/CVS patiënt maakte dat ik de oplossing buiten de reguliere zorg ging zoeken.

Dit bracht mij ertoe om de 4-jarige beroepsopleiding Core Energetics bij het NICE te volgen. Volgens de website van NICE is Core Energetics (Core Energetica) een lichaamsgerichte psychotherapie die werkt met lichaam, emoties, mind en energie. Het is een methode die je uitnodigt om dieper te voelen, delen van jezelf te ontdekken die nog verborgen waren, en jezelf eerlijk en open te laten zien. Hoewel ik er veel heb geleerd was het toch niet wat ik zocht. Ik had behoefte aan “echte” spiritualiteit en hoewel ze op hun website “gegronde spiritualiteit, zonder dogma’s, regels of systemen” claimen heb ik (zeker met voortschrijdend inzicht) het tegenovergestelde ervaren.

Na deze ervaring heb ik me een aantal jaar intensief beziggehouden met (Siberisch) Sjamanisme. Het was een tijd van trance reizen op het ritme van sjamanistische trommels, energetische healingen en mystieke ervaringen. Het was een bijzondere tijd, maar mijn gezondheid was nog steeds niet zoals het zou moeten zijn. Daarnaast had ik behoefte om te weten wat de kracht was waarom bepaalde dingen zich manifesteerde, andere dingen niet en de diepere betekenis van het leven. Mijn hoofd zat ondertussen zo vol met gedachten die van oorsprong niet de mijne waren. Het waren ideeën van therapeuten, hulpverleners, partners en mensen die het goed met mij voorhadden. Theorieën, filosofieën en spirituele achtergronden waaruit ze werkten. Alle boeken die ik in de tussentijd had gelezen waarin veel van de auteurs mij iets beloofde als ik hun weg volgde, maar in praktijk had het weinig tot geen effect. Ik had het gevoel dat ze allemaal de klok hadden horen luiden, maar niet wisten waar de klepel hing, hoewel velen daar wel van overtuigd waren. Dus het werd tijd om mijn weg te vervolgen.

Wordt vervolgd